Gdy samozatrudniony współpracownik korzysta za darmo z kursów sfinansowanych przez firmę, z którą współpracuje, osiąga w ten sposób przychód z działalności gospodarczej – potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.
Sprawę, którą ostatecznie rozstrzygnął NSA, zapoczątkował wniosek o indywidualną interpretację, z jakim w 2021 r. wystąpiła spółka z o.o. specjalizująca się w tworzeniu oprogramowania. Spółka zatrudniała pracowników na podstawie umowy o pracę, korzystała też, na podstawie stałej umowy o świadczenie usług informatycznych (B2B), z pracy podwykonawców: osób fizycznych prowadzących własne działalności gospodarcze.
W czasie tej współpracy spółka zapewniała podwykonawcom szkolenia zarówno bezpośrednio związane z realizowanym projektem, jak i szkolenia niezwiązane z konkretnym projektem, które mogą zostać wykorzystane przez współpracowników przy świadczeniu usług w kolejnych projektach lub umożliwić spółce pozyskanie kolejnych zleceń. Współpracownicy korzystali także ze szkoleń wpływających na ogólny rozwój kompetencji współpracowników (np. kursy językowe, szkolenia z komunikacji, szkolenia z zarządzania projektami), czy dostęp do platform e-learningowych.
W indywidualnej interpretacji Dyrektor KIS uznał, że nieodpłatne zapewnienie szkoleń współpracownikom wywoła skutek podatkowy w postaci uzyskania przychodów u osób otrzymujących takie świadczenia i spowoduje powstanie obowiązku podatkowego. Jednak ponieważ te świadczenia są przez nich otrzymywane w związku z działalnością gospodarczą, to będą oni zobowiązani do uznania wartości tych szkoleń (wartości świadczeń nieodpłatnych) za przychody uzyskane z pozarolniczej działalności gospodarczej. Na spółce nie będą więc ciążyły obowiązki płatnika ani obowiązki informacyjne, bowiem przepisy dotyczące obowiązków płatnika nie dotyczą przychodów ze źródła, którym jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Spółka co prawda zaskarżyła tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i ten skargę uwzględnił, ale następnie a Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok, uznając tym samym, że interpretacja jest prawidłowa
Wyrok NSA z 11 czerwca 2025 r. (II FSK 1202/22), wyrok WSA w Poznaniu z 19 listopada 2021 r. (I SA/Po 973/21), indywidualna interpretacja 0112-KDIL2-1.4011.564.2021.3.MKA z 31 sierpnia 2021 r.
